Trage wegen mogen niet weg in Ingelmunster

20/01/2008 - Persmededeling

Ingelmunster kent nog veel restanten van trage wegen, landwegels die vroeger van kerk tot kerk liepen, of van centrum tot molen. Vandaag lopen ze vaak dood, ingenomen door de landbouw of door de aangelanden, stilletjes verdwenen zodat ze alleen nog op papier tot het openbare domein behoren of alleen juridisch gezien nog toegankelijk zijn. Binnen Ingelmunster vragen verschillende groepen reeds lang aandacht voor deze problematiek, want trage wegen zijn nuttig voor veilig verkeer op weg naar school of werk, voor de recreanten en de sporters, als bakens in het landschap, liefst met groene bermen, hagen en bomen waardoor ze ook goed zijn tegen erosie, en omdat ze behoren tot ons aller historisch erfgoed. Vaak zijn ze al honderden of soms duizenden jaren oud, zoals de romeinse Heirweg, en is het jammer dat één generatie er nu komaf mee maakt.

Na veel aandringen via het milieubeleidsplan, het structuurplan, het mobiliteitsplan... is het er toch van gekomen. De gemeente maakt een grondige inventaris op van de trage wegen in Ingelmunster. Vandaag vraagt men de mening van de verschillende adviesgroepen over trage wegen. Is de inventaris volledig? En hoe kijken verenigingen en groepen aan tegen het gebruik van de trage wegen. Maar wat ontbreekt is een globale visie van het gemeentebestuur op de trage wegen. Via de interventies van de gemeente in de milieuraad en de gemeentelijke commissie ruimtelijke ordening wordt wel heel duidelijk wat het doel van de hele oefening is. De zinvolle inventarisatie zou wel eens enkel tot doel kunnen hebben de verdwenen trage wegen te "regulariseren" tegen latere betwistingen. Met andere woorden, ook juridisch af te schaffen. Dit is echter een brug te ver voor alle wandelaars, fietsers, sporters, of gewoon mensen op weg naar school of werk, die deze trage wegen wél weten te appreciëren. Het gemeentelijk trage wegenplan mag voor hen echter geen afschafoefening worden, maar het moet een reddingsoperatie zijn.

Maar al te vaak verdwijnen de wegen geruisloos, niet juridisch want ze blijven in de officiële kadasters, maar wel uit het landschap. Hier wordt er eentje omgeploegd, daar komt er een afsluiting of een bordje 'privaat', en elders wordt er zelfs midden op gebouwd. Zolang de wegen juridisch bestaan, mag iedereen ze gebruiken. Ze behoren tot het openbaar domein, of er liggen rechten van doorgang op, die moeten gerespecteerd worden. Vandaag 20 januari aanvaarden een groep mensen niet meer dat hun trage wegen verdwijnen. De wegen zijn van iedereen en niemand mag ze zomaar bij zijn persoonlijke eigendom voegen. Wat van een ander is, kan je soms kopen, kan je soms krijgen maar mag niemand zomaar nemen.

Vandaag nemen de gebruikers het heft in eigen handen en wandelen enkele van die verdwenen trage wegen terug open. Dat is hun volste recht, op de baan mag iedereen lopen, of dit nu een grote baan is of een klein landweggetje. Het is ook een duidelijk signaal naar de beleidsmakers. Wij geven om die wegen, en we vinden het belangrijk dat ze blijven bestaan of opnieuw in eer hersteld worden. Zowel wandelaars, mountainbikers, ruiters als milieu-activisten en geëngageerde burgers slaan de handen in elkaar. De actie gaat uit van vzw Trage Wegen, en geniet onder meer van de volle steun van Groen!-Ingelmunster. Een trage wegennet kan het centrum op een veilige en aangename wijze verbinden met de centra van de buurgemeenten, met name via de wettelijk bestaande trage wegenassen naar Meulebeke (een noordelijk en een oostelijk tracé), naar Ardooie (over het waardevolle maar verdwenen Giergaertstraatje), naar Emelgem, naar Izegem, naar Lendelede en Hulste (met inbegrip van de unieke Molenweg aan de Hogen Doorn), naar Ooigem door het behouden landschap De Krieke, naar Oostrozebeke. Daarnaast maakt uiteraard ook het tracé van de Heirbaan al duizenden jaren deel uit van een breder netwerk dat moet behouden blijven. Heel concreet vragen de actievoerders :

Een actief beleid om dit patrimonium te beschermen, uit te breiden waar nuttig en nodig, te herstellen waar mogelijk en verantwoord en in te richten voor de verschillende gebruikersgroepen. Een volledige inventaris met aandacht voor de netwerken die de gemeentegrenzen overstijgen, met aandacht voor de eigendomssituatie of de heersende erfdienstbaarheden. Verder aandacht en respect voor het openbaar domein, en strijd tegen het belemmeren van vrije doorgang of het botweg innemen van gemeenschappelijke gronden of rechten. De wegen horen toe aan de gemeenschap en niemand kan er zomaar beslag op leggen. Beschermende maatregelen voor de waardevolste tracés en oplossingen met gezond verstand voor de andere...

Naast de gemeentelijke overheden wordt echter ook gekeken naar Infrabel, de beheerder van de spoorlijnen. Ook zij hebben een grote verantwoordelijkheid voor de trage wegen. In Nederland wordt bijzondere aandacht besteed aan de overwegen voor trage wegen, die veilig en op een wandel-, fiets- en ruitervriendelijke wijze ingericht worden. Bij ons huldigt Infrabel één principe. Fr&eacite;déric Petit, woordvoerder van Infrabel verklaart in de nieuwsbrief 'uitweg' onomwonden: "Het liefst schaffen we een overweg af". Uiteraard gaat het niet om veiligheid, maar om kostenbesparing want een veilige overweg is inderdaad duurder dan geen overweg. Ingelmunster is één van de slachtoffers. De overweg aan de Hemelrijkstraat moet eraan geloven, net als de twee overwegen aan trage wegen vlakbij in Lendelede. Er bestaan onlogische plannen om twee overwegen te schrappen en de ene die overblijft te verleggen. Een betere oplossing is om de overweg aan de Hemelrijkstraat te behouden en veiliger te maken, bijvoorbeeld door hem ter plaatse haaks op het spoor aan te leggen, en de andere overwegen te behouden en samen met de lokale trage wegen in Lendelede te herwaarderen.

Trage wegen verdienen respect, van de buren of dit nu particulieren, bedrijven of landbouwers zijn, van de lokale besturen en de hogere overheden, van spoorwegbeheerders en van allen die er macht over hebben. Trage wegen zijn een erfgoed en een kans voor het platteland en het landschap, een oplossing voor lokaal verkeer op mensenmaat, en daarom moeten ze beschermd worden.

Mike Van Acoleyen

terug

West-Vlaamse tweets

Doe mee

Wil je de handen uit de mouwen steken als vrijwilliger of wens je lid te worden van Groen ? Alle info vind je op de Landelijke website van Groen

Lees Mee

Pit is een driemaandelijks infoblad voor sympathisanten. De reeds verschenen edities kan je online bekijken.
Wil je Pit voortaan in je brievenbus krijgen, vul dan het formulier in onderaan deze pagina.

feed

Groen West-Vlaanderen, Sergeant De Bruynestraat 78-82, 1070 Brussel | 02 219 19 19 | E-mail | ©2012